بيماري هپاتيت B :

هپاتيت بيماري است كه كبد را متورم كرده و فعاليت آنرا مختل مي سازد . كبد عضوي است كه در بسياري از فعاليت هاي حياتي بدن ، مانند مقابله با عفونت ها ، متوقف كردن خونريزي ، پاك كردن خون از سموم و داروها و ذخيره انرژي در بدن نقش اساسي دارد . بيماري هپاتيت به علت هاي مختلفي ايجاد مي شود . يكي از اين علت ها آلودگي به ويروس هپاتيت B است .

آلودگي به ويروس هپاتيت B به سه حالت متفاوت ممكن است ديده شود :

هپاتيت حاد :  در اين حالت ، بيمار پس از يك دوره مقدماتي با نشانه هايي مانند تب ، سرماخوردگي ، تهوع ، استفراغ و درد شكم ، دچار زردي مي شود . اولين عضوي كه زردي در آن مشاهده مي شود ، سفيدي چشم ها است . بطور معمول ، اين علائم خود بخود برطرف مي شود و پس از 6 ماه خون از ويروس پاك مي شود و فقط در 5 الي 10 درصد بيماران بالغ ممكن است آلودگي مزمن شود .

هپاتيت مزمن :  در اين حالت ، نشانه ها بسيار غير اختصاصي است . شايع ترين نشانه هپاتيت مزمن ، ضعف و خستگي طولاني است . گاهي ممكن است زردي خفيف يا خارش وجود داشته باشد . باپيشرفت بيماري ممكن است نارسايي كبدي بروز كند . اين افراد بايد تحت نظر پزشك باشند و در صورت نياز دارو درماني شوند .

آلودگي بدون علامت : در اين حالت ، فرد بدون هيچگونه نشانه باليني و يا آزمايشگاهي از بيماري كبدي ، ويروس هپاتيت را در خون خود دارد و مي تواند آن را به سايرين انتقال دهد . اين افراد به درمان دارويي نياز ندارند ، ولي خطر مزمن شدن هپاتيت در آنان زياد است و بايد هر 6 ماه يكبار توسط پزشك بررسي و معاينه شوند .

راههاي انتقال هپاتيت B  :  آلودگي به هپاتيت B به طور عمده در نتيجه تماس با خون و ترشحات جنسي آلوده ، به روش هاي زير صورت مي گيرد :

نحوه پيشگيري : 

                                               پزشكان ، دندانپزشكان و پيراپزشكان

                                               افراد تحت دياليز

                                               افرادي كه به علت ابتلا به بيماريهاي زمينه اي ، نظير هموفيلي و تالاسمي ، مكررا" خون يا فرآورده هاي خوني دريافت مي كنند .

                                               افراد خانواده فرد آلوده كه با وي هم منزل هستند .

اغلب موارد تماس با ويروس هپاتيت B منجر به بيماري نمي شود . بنابراين واكسن هپاتيت B براي ساير افراد جامعه ضرورت ندارد .